• XornadaDeportivaXornada deportiva do Nadal

    Unha mañà con Anton Ruanova recordando el mesmo os comenzos coa base dos triatletas do clube..

     

  •  

     Foto Oficial Temporada 2018

     

    DSC 0427 min

     

  • Liga Subcampións de España  Liga de Triatlon 2016

     

  • CARTEL WEB Duatlon XV Dúatlon Cidade de Santiago

     

  • Formulario de Inscripción para Probas Formulario de Inscripción Formulario de Inscripción para Probas

     

  • SliderDiegoPAz Campión  Diego Paz campion galego Triatlon D.Olimpica.

Inicio Actividades NOVENOS/AS EN CANET


UN CAMPIONATO DE ESPAÑA E MIL HISTORIAS .

Aínda que participar nun Campionato de España de Dúatlon Contrarreloxo por Equipos non era unha
tarefa fácil, tal reto quedaba en nada ante o desafío que me encomendaban pouco despois de cruzar
a liña de meta: Substituír como cronista ao noso gran literato Antón Ruanova no
relato desta proba. Debo empezar pedindo perdón de antemán aos fieis seguidores da
literatura de estilo ruanovesco por tentar semellante ousadía.
Iniciamos a nosa aventura cara á localidade valenciana de Canet d´en Berenguer o venres pola mañá,
para participar na carreira a tarde do sábado. Como sempre neste equipo,
logramos instintivamente que as horas de viaxe e espera previas á competición, deixen de ser
tediosas e pasen a ser unha reunión de amigos na que entre risas constantes, cada un de nós
saca a relucir desde as súas menores anécdotas até as máis incribles das súas experiencias
vividas.
E xa, como quen non quere a cousa, estamos a animar ás nosas mozas na liña de saída:
Laura Mosquera, Anna Viñolas, Silvia Veira e Nazaret Gonzalez . Unha galega, unha catalá,
unha madrileña e unha canaria conforman o noso equipo galego e toman a saída lucindo nos seus
corpos o novo e espectacular vestiario do equipo Tríatlon Arcade Inforhouse Santiago. Son
soamente catro integrantes? pero que catro integrantes! A pesar da súa desvantaxe numérica
respecto dos equipos de seis competidoras, conseguen defenderse máis que meritoriamente e
alcanzan o 9º posto na clasificación final. E sen dúbida, para o público alcanzaron o
número 1 en canto a elegancia e esculturalidad.
E poucos minutos despois de que as mozas tomasen a saída, somos nós, Nico Domínguez,
Emilio Lousa, José Manuel Vieito e Luís Calvo, os que estamos taquicárdicos esperando o
momento para despegar.
?Tres, dous, un? e saímos endiablados nos primeiros 5000 metros. O ritmo que de saída
imprime Nicolás é tan alto, que nos permite estar situados nos primeiros postos. Con todo,
conscientes de que só somos catro e que debemos reservar forzas para relevar
durante os cruciais 20 km de ciclismo, decidimos levantar o pié na segunda volta pedestre.
Chegamos á transición, e collemos as nosas monturas. Por diante, dúas voltas a un plano e
ventoso circuíto de 10km. Sabemos que a coordinación nas substitucións é fundamental para rodar
rápido, e con esa intención saímos. Con todo, pronto vemos que non conseguimos
organizarnos correctamente, e a pesar de tentar facelo o mellor posible, a nosa actuación está
a ser caótica. E foi nese momento de máxima angustia, cando o gran Emilio Lousa sacou a relucir
toda a súa clase e saber facer, e converteuse no ?macho alfa? do noso grupo de cebras.
Grazas a el, compensamos, en parte, a nosa falta de forzas, as nosas dores e as nosas
cambras.
Sufrimos o insufrible, e así chegamos á segunda transición. Son só 2500 eternos metros, nos
que volvemos ha demostrar que somos un auténtico equipo e apoiámonos e animamos
entre nós até chegar extenuados e rengueantes a meta.
Recíbennos cunha forte ovación e a noticia de que como as mozas, tamén somos novenos.
Aínda jadeantes, comentamos as nosas impresións, e observamos que empeoramos
moito respecto ao ano anterior. Con todo, non nos decepcionamos. Sabemos que en parte é
debido á inferioridade numérica, e de contar cos nosos líderes naturais Antón
Ruanova e Brais Canosa -por sorte inmersos en empresas aínda moito maiores- e algunha
outra moza, apuntariamos a metas moito mais elevadas.
Preferimos ver o vaso medio cheo, e aplicamos a frase que no seu momento e contexto puxeran de moda nosas mozas e que quedará para a posteridade desta viaxe:
?Xaxooooos?, un noveno posto!!!?Está bo?
A carreira acaba de terminar? e unha pequena festa para celebralo está a piques de comezar.
Pouco despois 1000 kms de viaxe, nos que xa reflexionamos e pensamos fantásticas
aventuras que pronto nos farán gozar e unirnos aínda máis como equipo.
Pero? estas historias, propicias para non durmir, contarémosvolas en futuras publicacións.
Para terminar, hai que felicitar á nosa nova directiva, que na difícil tarefa de organizar unha
viaxe como este, soubo recoller a testemuña dos seus antecesores, que tan bos momentos propiciáranos e que deixaran o seu listón moi, moi alto.
Tamén a Óscar Fernández e a Cristóbal Divos Ríos, pola súa inestimable axuda e apoio
tecnolóxico da miña montura.

 

Aínda que participar nun Campionato de España de Dúatlon Contrarreloxo por Equipos non era unha tarefa fácil, tal reto quedaba en nada ante o desafío que me encomendaban pouco despois de cruzara liña de meta: Substituír como cronista ao noso gran literato Antón Ruanova no relato desta proba. Debo empezar pedindo perdón de antemán aos fieis seguidores da literatura de estilo ruanovesco por tentar semellante ousadía.Iniciamos a nosa aventura cara á localidade valenciana de Canet d´en Berenguer o venres pola mañá,para participar na carreira a tarde do sábado. Como sempre neste equipo,logramos instintivamente que as horas de viaxe e espera previas á competición, deixen de ser tediosas e pasen a ser unha reunión de amigos na que entre risas constantes, cada un de nós saca a relucir desde as súas menores anécdotas até as máis incribles das súas experienciasvividas.

E xa, como quen non quere a cousa, estamos a animar ás nosas mozas na liña de saída:Laura Mosquera, Anna Viñolas, Silvia Veira e Nazaret Gonzalez . Unha galega, unha catalá,unha madrileña e unha canaria conforman o noso equipo galego e toman a saída lucindo nos seus corpos o novo e espectacular vestiario do equipo Tríatlon Arcade Inforhouse Santiago. Son soamente catro integrantes... ¡pero que catro integrantes! A pesar da súa desvantaxe numérica respecto dos equipos de seis competidoras, conseguen defenderse máis que meritoriamente ealcanzan o 9º posto na clasificación final. E sen dúbida, para o público alcanzaron o número 1 en canto a elegancia e esculturalidad. E poucos minutos despois de que as mozas tomasen a saída, somos nós, Nico Domínguez,Emilio Lousa, José Manuel Vieito e Luís Calvo, os que estamos taquicárdicos esperando omomento para despegar.

...Tres, dous, un... e saímos endiablados nos primeiros 5000 metros. O ritmo que de saída imprime Nicolás é tan alto, que nos permite estar situados nos primeiros postos. Con todo,conscientes de que só somos catro e que debemos reservar forzas para relevardurante os cruciais 20 km de ciclismo, decidimos levantar o pié na segunda volta pedestre.Chegamos á transición, e collemos as nosas monturas. Por diante, dúas voltas a un plano eventoso circuíto de 10km. Sabemos que a coordinación nas substitucións é fundamental para rodar rápido, e con esa intención saímos. Con todo, pronto vemos que non conseguimos organizarnos correctamente, e a pesar de tentar facelo o mellor posible, a nosa actuación está a ser caótica. E foi nese momento de máxima angustia, cando o gran Emilio Lousa sacou a relucirtoda a súa clase e saber facer, e converteuse no "macho alfa" do noso grupo de cebras.

Grazas a el, compensamos, en parte, a nosa falta de forzas, as nosas dores e as nosas cambras.Sufrimos o insufrible, e así chegamos á segunda transición. Son só 2500 eternos metros, nos que volvemos ha demostrar que somos un auténtico equipo e apoiámonos e animamos entre nós até chegar extenuados e rengueantes a meta.

Recíbennos cunha forte ovación e a noticia de que como as mozas, tamén somos novenos.Aínda jadeantes, comentamos as nosas impresións, e observamos que empeoramos moito respecto ao ano anterior. Con todo, non nos decepcionamos. Sabemos que en parte édebido á inferioridade numérica, e de contar cos nosos líderes naturais Antón Ruanova e Brais Canosa -por sorte inmersos en empresas aínda moito maiores- e algunhaoutra moza, apuntariamos a metas moito mais elevadas.Preferimos ver o vaso medio cheo, e aplicamos a frase que no seu momento e contexto puxeran de moda nosas mozas e que quedará para a posteridade desta viaxe:

¡¡¡"Xaxooooos", un noveno posto!!! ¿Está bo?

A carreira acaba de rematar e unha pequena festa para celebralo está a piques de comezar.Pouco despois 1000 kms de viaxe, nos que xa reflexionamos e pensamos fantásticas aventuras que pronto nos farán gozar e unirnos aínda máis como equipo.

Pero... estas historias, propicias para non durmir, contarémosvolas en futuras publicacións.
Para terminar, hai que felicitar á nosa nova directiva, que na difícil tarefa de organizar unha viaxe como este, soubo recoller a testemuña dos seus antecesores, que tan bos momentos propiciáranos e que deixaran o seu listón moi, moi alto.Tamén a Óscar Fernández e a Cristóbal Divos Ríos, pola súa inestimable axuda e apoiotecnolóxico da miña montura.

Firma: Luis Calvo

 

 

 
Esta web utiliza cookies, podes ver a nosa política de cookies AQUI . Se segues navegando, aceptas a nosa politica.